SENGAPO Club
Just tell you anything that I want… & listen anything that you said…

ครบ 1 ปีที่ฉันและเธอได้พบกัน

6

 

การที่คนสองคนกว่าจะได้มาพบเจอและรู้จักกันนั้นเป็นสิ่งที่ยากอยู่ แต่การที่คนสองคนนั้นจะปรับตัวเข้าหากันได้นั้นจนก่อเกิดเป็นความรักสายใยบางๆ ระหว่างคนสองคนนั้นยากยิ่งกว่า

 

คู่รักเพียงบางคู่เท่านั้นที่จะจดจำและให้ความสำคัญกับวันแรกที่ทั้งสองได้เดินทางมาพบกัน ไม่ว่าจะด้วยเหตุบังเอิญหรือความตั้งใจก็ตาม แต่บางคู่กลับที่จะมองข้ามมันไป ณ เวลานี้อาจจะลืมไปด้วยซ้ำว่าพบเจอกันครั้งแรก หรือออกเดทครั้งแรกกันเมื่อไร แล้วความรู้สึกดีๆ อีกหลายอย่างที่ปล่อยให้จางหายไป ในส่วนลึกของหัวใจ

 

แต่สำหรับผมนั้น ผมไม่อาจจะลืมเลือนวันที่ผมและเธอโคจรมาเจอกันได้ เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ที่ผ่านมาเป็นวันครบรอบหนึ่งปีที่ผมและเธอพบเจอกันอีกครั้ง ถึงแม้ว่าเราทั้งคู่จะเป็นเพื่อนในสมัยเรียนด้วยกันมาก่อนก็ตาม แต่ถึงอย่างไรเราทั้งคู่ก็ขอที่จะเลือกวันนี้เป็นวันแรกที่เราได้พบเจอกัน

 

ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ที่ผ่านมานั้น เรานัดเจอกันที่เซ็นทรัลในช่วงเวลาเย็น ผมไปถึงก่อนเธอสักครู่ใหญ่ ไม่นานนักเธอก็โทรมาหาผม แล้วบอกว่า ตอนนี้ถึงเซ็นทรัลแล้ว แต่อยู่ในห้อง รอแปปนึง เดี๋ยวจะเดินไปหาหลังจากเธอวางหูผมก็ยืนรอเธอตรงที่เรานัดหมายกัน เวลาผ่านไปประมาณ 10 นาที เธอก็ยังไม่มาให้เห็นหน้า ผมจึงกดโทรศัพท์หาเธออีกครั้ง แต่เธอก็ไม่รับสายเลยสักครั้ง ผมเริ่มแปลกใจว่า ทำไมถึงเข้าห้องน้ำนานนัก ปกติน่าจะออกมาแล้ว ผมไม่รอช้าจึงรีบเดินตามหาเธอรอบๆ บริเวณนั้นด้วยความรู้สึกที่เริ่มไม่ไว้ใจเธอ ระหว่างที่เดินนั้น ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ผมหยิบขึ้นมาดูแล้วกดรับสายทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นสายของเธอ เธอถามถึงที่ๆ ผมรอเธออยู่ ไม่นานนักผมก็เห็นเธออยู่รำไร ผมเพ่งเล็งไปที่ตัวเธอ เห็นถุงใบใหญ่สีส้มอยู่ในกำมือ ในใจเริ่มคิดได้ว่าวันนี้เป็นวันครบรอบ 1 ปีของเรา เธอคงซื้อของขวัญมาทำเซอร์ไพร์เราแน่ๆ เพราะว่าผมก็เคยทำแบบที่เธอทำอยู่ตอนนี้เช่นกัน ในใจผมเริ่มรู้สึกผิดทันที ก็เราคิดไม่ไว้ใจเธอแบบนั้น ขอโทษนะ

 

เธอเดินเข้ามาถึงตัวผม แต่เธอก็ยังไม่ให้ของที่เธอถือนั้นกับผม เธอยังทำเป็นเล่นตัว แต่ในใจผมก็รู้แล้วหละว่าของที่เธอถืออยู่ในมือนั้นเป็นของผมแน่นอน

 

เมื่อเราทั้งสองถึงบ้าน เธอก็ยื่นของสิ่งนั้นให้ผม แล้วพูดว่าของขวัญครบรอบ 1 ปี เวลานั้นผมดีใจมาก พร้อมกับความผิดหวังกับตัวเองที่ไม่มีของขวัญ ดอกไม้ หรือแม้กระทั่งการ์ดใบเล็กๆ ให้เธอ ขอโทษอีกครั้งนะ ผมค่อยๆบรรจงแกะกล่องของขวัญออก ถึงกับเซอร์ไพร์เมื่อเห็นของข้างในนั้น มันก็คือรองเท้า Adidas ที่เราอยากได้และมองมานานแล้ว ก่อนเปิดเธอบอกว่า ของสิ่งนี้เป็นสิ่งที่แยกจากกันไม่ได้ ก็เหมือนกับเราทั้งคู่ที่แยกจากกันไม่ได้เช่นกันผมจึงตัดสินใจที่จะให้รองเท้าข้างหนึ่งกับเธอ แล้วผมก็จะเก็บอีกข้างหนึ่งไว้กับตัวเอง แต่เธอก็ตอบกลับว่า บ้าไปแล้วหรอ แล้วจะใส่มันอย่างไรหละ ถ้ามีข้างเดียว

 

วันนั้นเป็นวันที่ผมดีใจและมีความสุขกับเธอจริงๆ แต่ก็รู้สึกเสียใจมากด้วยเช่นกัน ที่เราไม่ได้สร้างรอยยิ้มและความรู้สึกดีๆ ให้กับเธอในค่ำคืนนั้น เราขอโทษนะ

 

แต่ในวันรุ่งขึ้น ผมก็ทำเซอร์ไพร์เธอเหมือนกัน วิธีไหนหรอ ก็ตื่นเช้าหน่อย แล้วล้างหน้าไปตลาด พร้อมกับเลือกหาดอกกุหลาบสักดอก เอาไปวางไว้บนโต๊ะทำงานเธอไง ตอนนี้เธอยังนอนขี้เซาอยู่บนเตียงนอน แค่นี้พอเธอมาเห็นก็ยิ้มแล้ว

 

No Responses to “ครบ 1 ปีที่ฉันและเธอได้พบกัน”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: