SENGAPO Club
Just tell you anything that I want… & listen anything that you said…

รองเท้าฟุตซอลกะความเซงที่มาเยือน

148475_h1

 

เมื่อวันก่อนได้ไปเดินเล่น ออกกำลังกายบิดเอวที่เซ็นทรัลพระราม 3 มา พอไปถึงชั้นสองตรงฝั่งลิฟท์แก้วก็เหลือบไปเห็นร้าน Super Town ร้านขายอุปกรณ์กีฬาเกือบทุกอย่าง พอไปถึงหน้าร้าน มีแสงสีแดงขุ่นมัวไปด้วยตัวเลขพุ่งมากระแทกที่สายตาของผม ผมเพ่งเล็งสักครู่ โอ้!!! นี่แหละช่ายเลย ป้ายลดราคา 50% (ผมขอเรียกมันว่าป้ายสะกดวิญาณนักช๊อป) ผมจึงค่อยๆ เดินตรงไปที่ป้ายนั้น เพื่อดูว่า ไอ้ที่มันลดตั้ง 50% มันมีสินค้าอะไรบ้าง

 

โอ้ว!!! แม่เจ้า(ผมอุทานในใจ มิอาจมีผู้ใดที่ได้ยิน) นั่นมันรองเท้าฟุตซอล กำลังตามหาอยู่พอดีเลย ราคามันก็อยู่ที่ประมาน 500 บาทเอง แบบนี้พอไหวเมื่อเทียบกับรองเท้านันยาง ผมเดินวนเวียนมองดูไปมาอยู่รอบๆ นั้น ยังหาที่ถูกใจไม่ค่อยได้ แต่ด้วยเวลาที่จำกัดผมจึงไม่ได้ลองใส่หรือสอบถามอะไรมากนัก บอกกับตัวเองว่า พรุ่งนี้ เอ็งเสร็จข้าแน่แล้วผมก็เดินออกไปจากร้าน กลับไปตั้งหลักที่บ้านก่อน

 

ผ่านไปหนึ่งวัน วันนี้ผมมีนัดเล่นฟุตซอลกับเพื่อนๆ ที่ออฟฟิตตอนเวลาประมาณ 6 โมงเย็น ผมจึงคาดการว่าน่าจะขึ้นรถตอน 5 โมง ถึงก็ประมาณ 6 โมง แต่ก่อนหน้านั้น ผมว่าจะไปเซ็นทรัลเพื่อซื้อรองเท้าฟุตซอลคู่ใหม่ที่ผมเล็งไว้เมื่อวานก่อน กว่าจึงถึงเซ็นทรัลก็ปาไปประมาณ 5 โมงแล้ว ผมจึงรีบปรับศูนย์หน้าแล้วเล็งไปที่ร้าน Sport Town ชั้น 2 ออกตัวแบบว่าล้อฟรีทันที เพราะรู้ว่าถ้าขึ้นรถช้าหละก็ งานนี้มีหวังนั่งบนรถเมล์ยาวแน่ๆๆๆ จาก 6 โมงมันจะเป็นหนึ่งทุ่มแน่ พอถึงร้านผมก็ไม่รีรอ รีบคว้าเอาคู่ Kappa มาเชยชมก่อน เป็นอันถูกใจแล้วก็ถามถึงขนาดเบอร์ 42 เพื่อเอามาลงพิสูจน์กลิ่นดู (อะล้อล่น) พนักงานเร่งหาอยู่สักพัก แล้วก็หันมาพูดพร้อมกับรอยยิ้มแหยงๆ ว่า หมดครับความเซงมาเยือนผมทันทีที่เสียงนั้นสิ้นสุดลง ผมจึงเริ่มมองหาคู่อื่น และแล้วผมก็ได้ลงเอยกับยี่ห้อ “Diadora” สีส้ม ผมตัดสินใจไม่ลังเลเพราะว่าเหลือแค่คู่นี้แหละที่ดูดีแล้ว ผมจึงจัดการเอามันมาเป็นของผมซะ

 

หลังจากนั้นก็เดินตารีตาเหรือกอีกครั้ง มายังป้ายรถเมล์หน้าห้าง รอสักพักรถเมล์ก็มาถึง สรุปได้ขึ้นรถตอนประมาณ 5 โมง 40 นาที เป็นอันว่ารู้กัน งานนี้ทั้งยืน ทั้งเบียดเสียดกันอย่างปลากระป๋อง ไม่เท่านั้นมีกลิ่นไม่พึงประสงค์อีกต่างหาก (เหมือนปลากระป๋องที่ส่งไปภาคใต้หรือป่าวหว่า???) ยืนจนเมื่อยผ่านไป 1 ชั่วโมงกว่ารถเมล์ก็ถึงที่หมาย ผมรีบลง ขาถึงพื้นก็ออกตัวล้อฟรีอีกครั้ง ตรงไปที่สนามฟุตซอลบนยิมชั้น 9 ของตึกเนชั่น คว้ากระเป๋าวางรีบเปลี่ยนเสื้อ เปลี่ยนรอเท้าคู่ใหม่ เล่นไปสักพักเริ่มรู้สึกคิดถึงรองเท้านันยางทันที นี่… เสียเงินซื้อมาตั้ง 668 บาท สู้นันยางไม่ติดเลย ในความคิดส่วนตัวของผมนั้น นันยางนี่แหละเก๋าที่สุดแล้ว มันใส่สบายแล้วก็แน่นอนกว่าเยอะเลย ไม่น่าเลย… เสียค่าโง่ไป ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่า ซื้อไว้ใส่เที่ยวแล้วกัน

 

ท้ายที่สุดความเซงบังเกิด…

 

คำแนะนำ

ก่อนซื้อรองเท้ากีฬาใดๆ กรุณาอ่านฉลากราคาข้างกล่องก่อนทุกครั้ง หากใช้แล้วมันไม่เป็นดังที่ท่านหวังไว้ หรือมีอาการเล่นแล้วแพ้ ควรรีบปลอบใจตัวเอง แล้วเก็บไว้ในคลังที่บ้านคุณทันที

No Responses to “รองเท้าฟุตซอลกะความเซงที่มาเยือน”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: